Wat is het vruchtgebruik waard?

brief Vereniging Teakbestand 25 mei 2006 (pdf, 17kB)
Uittreksel KvK Stichting Bosque Teca Verde (pdf, 9kB)
Uittreksel KvK Vereniging Teakbestand (pdf, 10kB)
Voorbeeld brieven

(VTB = Vereniging Teakbestand)
(Stichting BTV = Stichting Bosque Teca Verde)

De mensen, die aan de touwtjes trekken, willen langzamerhand wel eens de grond van de plantage El Clavo te gelde maken. Want ze gaan natuurlijk niet wachten tot de looptijd van de ‘teakbelegging’ voorbij is, ergens in 2013-2019.

Helaas (voor hen) staan een heleboel van die lelijke, waardeloze bomen in de weg en wat nog erger is: de teakbeleggers bezitten het vruchtgebruik van de grond. Daardoor is de grond minder waard. Dat vruchtgebruik staat immers geregistreerd bij het kadaster in Costa Rica.

Van alle ‘zekerheden en garanties’ die Konijn beleggers beloofde, is dit het enige dat nog enige waarde blijkt te hebben. Niet omdat dit vruchtgebruik veel geld waard is voor de beleggers (die bomen zijn zo goed als niets waard en zullen dat ook nooit worden), maar omdat het veel geld vertegenwoordigt voor de grondbezitter. Zonder vruchtgebruik is de grond een veelvoud waard van diezelfde grond mPt vruchtgebruik.

Nu wordt dat vruchtgebruik beheerd in Nederland, door de Stichting Bosque Teca Verde, een stichting waarover Konijn tot 2001 de alleenheerschappij voerde. Inmiddels is het bestuur van die stichting vervangen door vriendjes van hem. Kennelijk willen die maar wat graag dat vruchtgebruik opheffen.
Voor de gewone investeerder biedt dat natuurlijk geen enkel voordeel. Hoewel de kans op teakopbrengst nihil is, geeft dat vruchtgebruik de participanten tezamen een bepaalde macht.
Zonder vruchtgebruik kan het kleine groepje rondom Konijn veel geld voor de grond krijgen, maar dat vruchtgebruik brengt de prijs van de grond al gauw met honderdduizenden dollars omlaag. Bovendien kunnen ze ook nog wat voor de bomen ‘vangen’.

De bomen zijn vrijwel waardeloos en ze zullen zelfs geen fractie opbrengen van wat beleggers voor een kavel betaalden. Maar het gaat om zo’n 150 kavels en al krijgen ze maar $1.000 per kavel, dan gaat het toch nog om $150.000.

Al met al gaat het om bedragen tussen de $1.000-$3.000 per kavel en als je zo’n bedrag niet verdeelt over de honderden rechthebbende beleggers, maar over een stuk of zes direct betrokkenen, dan gaat het om veel geld voor ieder van hen.

Het probleem voor dit groepje is: hoe krijg je beleggers zover, dat ze een waardevol recht (hun vruchtgebruik) gratis weggeven? Want waarom zou je die ‘domme’ beleggers er iets voor geven, of hen laten meedelen, als je het voor niets kan krijgen? Als je zelf veel geld wil verdienen moet je natuurlijk nergens voor betalen.
Hoe zorg je ervoor, dat die beleggers niet meteen argwaan krijgen? En hoe probeer je te voorkomen, dat er straks weer mensen aansprakelijk gesteld gaan worden?

Lees eerst het draaiboek, zoals dat door de VTB in mei 2006 aan de teakbeleggers werd gepresenteerd. Geen paniek als u denkt er niets van te begrijpen. Dat ligt niet aan u.

Wij geven u verderop onze toelichting op dat plan. Dan wordt de bedoeling van een vaag, warrig, zinloos en irreëel plan opeens heel duidelijk. Natuurlijk niet erg logisch en lucratief voor de teakbeleggers, maar wel voor Konijn en consorten.

Als je de grond duur wil verkopen moet het vruchtgebruik worden opgeheven. Dan krijg je er honderdduizenden dollars meer voor.
Dat vruchtgebruik kan worden opgeheven door de Stichting Bosque Teca Verde, waarvoor het bestuur van die stichting een besluit moet nemen. Dat bestuur handelt daarmee in strijd met het primaire doel van de stichting, nl. het behartigen van belangen van beleggers en het in stand houden van het vruchtgebruik, waartoe zij zich contractueel jegens elke individuele participant heeft verplicht.
Dus zonder meer het vruchtgebruik opheffen is onverstandig.

Gelukkig heeft Konijn al in 2001 de Vereniging Teakbestand in het leven geroepen. Bestuurd door vriendjes en gesteund door eenzijdig voorgelichte beleggers. Hoeveel dat er precies zijn, is niet duidelijk.
Teakbestand wordt bestuurd door intelligente en ervaren mensen, die om ‘onduidelijke’ redenen de laatste jaren honderden uren hebben besteed aan het uitvoeren van plannen, die absoluut tot niets leiden. Als ze al ooit worden uitgevoerd. Nog nooit, in al die jaren sedert 2001, heeft ook maar één plan van Teakbestand geleid tot ook maar $1 opbrengst voor teakbeleggers.

Als participanten in de plantages stellen die bestuurders weinig voor, want ze bezitten hooguit 1 kavel. Dat ze zolang zoveel tijd en energie besteden omdat ze denken dat die ene kavel straks veel opbrengt, is ongeloofwaardig. Zo dom zijn die mensen echt niet.

Teakbestand heeft zichzelf benoemd tot ‘vertegenwoordiger van de beleggers in de teakplantages’. Zij ‘behartigt hun belangen’. Dat doen zij niet alleen gratis, ze geven ook nog het nodige geld uit. Het zijn ‘ware weldoeners, die zich het lot van de teakbeleggers echt aantrekken’.
Een vereniging, die ‘belangeloos zoveel goeds doet’, daar moeten beleggers toch dankbaar voor zijn?
Oh ja, de bestuurders hebben wel al in een vroeg stadium vrijwaringsverklaringen laten tekenen, waardoor ze denken te kunnen doen en laten wat ze willen zonder daarvoor mogelijk aansprakelijk te zijn, voor welke malversaties dan ook.

Stel je voor, dat die vereniging met ‘een goed plan in het belang van de beleggers’ komt . De teakbeleggers gaan er fors op vooruit. Dat klinkt toch betrouwbaar en ideëel, nietwaar?
Het opheffen van het vruchtgebruik is beter voor de beleggers, zo preekt de Vereniging Teakbestand.
Dit mes snijdt voor hen aan 3 kanten: (1) de grond wordt aanzienlijk meer waard, (2) beleggers kunnen er niets meer aan doen als opeens hun bomen gekapt zijn en (3) de bestuurders van de Stichting Bosque Teca Verde worden misschien gevrijwaard van aansprakelijkheid. Ze heffen immers het vruchtgebruik op “omdat de beleggers dat zelf willen”.

Een knap plan. Het klinkt in eerste instantie wel plausibel, maar er klopt weinig van. Feiten worden verzonnen, verdraaid en verzwegen. Hebben we dat niet eerder gezien? Was dat niet ook het geval bij het misleidende prospectus “Toekomst In Teak”, dat werd samengesteld door Albert Willy Konijn, zoals rechters inmiddels vaststelden?

Probleem: Hoe krijg je beleggers zover, dat ze iets waardevols opgeven in ruil voor iets waardeloos? Oplossing: Dat is een kwestie van bluffen. Je vertelt hen namelijk, dat wat ze hebben waardeloos en nutteloos is, maar je bent bereid dat te ruilen voor iets heel waardevols.
Dat hoeft niet te kloppen, je moet het gewoon heel overtuigend volhouden. Zorg dat het allemaal heel ingewikkeld in elkaar zit en leg het uit op een manier die niemand begrijpt. Zet je eigen conclusie eronder en vertel erbij, dat je dat zojuist hebt bewezen. Tien tegen één dat velen ervan uitgaan dat de conclusie klopt en dat ze de uitleg gewoon niet hebben begrepen.