Teakfondsen in opspraak of verdwenen (F t/m Z)

FIAM
Zie Green Fund


Flor Y Fauna
Waarschijnlijk nog steeds één van de grootste teakplantages met een totaal oppervlak van 2568 hectare. Maar kennelijk wordt er niet meer verkocht en aangeplant, want de website maakt een nogal verlaten indruk. Dat is wel begrijpelijk, want FyF was nauw betrokken bij het schandaal rond de Ohra TeakWood Polis (verderop omschreven), dat in 1995 aan het licht kwam. De zoon van oprichter Ebe Huizinga, Richard Huizinga, houdt zich nu bezig met het beheer van de plantages van Terra Vitalis.


Green Capital
Zie Bosque Teca Verde
Nadat Albert Konijn in 1996 het beheer en de directie overdroeg aan Oscar Christian en Cor Denneman (Forest Returns), ging men nog even door met de verkoop van participaties. Men beweerde zelfs, dat Green Capital aan de Amerikaanse beurs de NASDAQ zou zijn genoteerd; dat is echter nooit het geval geweest. Op de plantages La Flor en Rancho Nuevo werden zo’n 200 kavels verkocht tussen 1996 en 1998. Inmiddels staat vast, dat deze participaties (zo goed als) waardeloos zijn en dat alle gelden zijn verdwenen.


Green Fund
Green Fund werd rond 1993 opgezet door oud bouwvakker Leo Steen. Nadat hij “voor zijn dertigste miljonair was geworden” en zich had ‘teruggetrokken’ zette hij in Hongarije een project op, waarin beleggers huizen kochten. Uiteraard ging ook dat mis, volgens Steen “door toedoen van de Hongaarse fiscus”.
Een van de agressieve verkopers, die voor Steen participaties aan de man bracht, was Oscar Christian. Diezelfde Christian nam in 1996 zogenaamd het zieltogende Bosque Teca Verde over van Albert Konijn, middels een web van NV-tjes gevestigd op Curacao.
In 2001 bleek, dat zowel Green Fund Nederland BV als Greenfund Holding BV grote schulden hadden; het eigen vermogen werd door de holding vastgesteld op 1,5 miljoen gulden negatief. Volgens bestuurder A. A. Berends waren de gronden in Costa Rica inmiddels “verkocht aan een trust”. De reserve voor onderhoud bedroeg in 2000 nog 2,8 miljoen gulden, maar deze reserve was in 2001 teruggebracht naar nihil.
Een deel van de participanten (ruim 100 van de ongeveer 350 hectaren teak) zette hun rechten in de plantages, gelegen bij Cariari, om in aandelen FIAM NV.

FIAM is een Nederlandse NV, die in Costa Rica plantages beheert onder de naam FIAM Costa Rica (een BV, een SA, of helemaal niet ingeschreven?).
Het fonds doet het prima, want de aandelen hebben een aanzienlijke waarde en stijgen verder. Dat komt ongetwijfeld omdat het fonds die waarde zelf bepaalt. Op de website vinden we onder ‘Beknopt Overzicht Jaarrapport’ en het kopje ‘Beleggingen’ hoe dat precies gebeurt. Twijfel niet aan uzelf als u het niet begrijpt, of als u vraagtekens zet bij de betrouwbaarheid van cijfers, rekenmethodes en betrokken ‘instanties’.
Bij het voorspellen van het weer gaat het om slechts 4 variabelen en we weten allemaal hoe moeilijk het zelfs met geavanceerde computermodellen is om voorspellingen 3-4 dagen vooruit te doen. Hier gaat het om minstens 6-8 variabelen, waarover heel weinig bekend is. De voorspelling gaat over 10-15 jaar. De disconteringsfactor van 8% past bij een beursgenoteerde multinational; bij bedrijven als dit zou een factor van wel 40% reëel zijn. Maar dat heeft wel desastreuze gevolgen voor de uitkomst van de berekeningen.

Teakfondsen in opspraak of verdwenen (A t/m E)

Operationele teakfondsen

Nieuwe teakfondsen

Volgende pagina...

Vorige pagina

Management Team schreef op 20-06-2003 in De Grote Blundershow:

Ohra: Brandhout voor beleggers
In 1993 introduceert verzekeringsmaatschappij Ohra de Teakwood Rendementspolis. Enthousiast roept Ohra dat beleggers rendementen tot 18 procent per jaar kunnen behalen met de polis. Looptijd: twintig jaar. Een buitenkansje!
De opmaat voor de blunder begint als de verzekeringsmaatschappij begin jaren negentig teakhoutplantage Flor Y Fauna in Costa Rica koopt. De houtsoort die op de plantage groeit, zou na verloop van tijd geld waard zijn, wat niet alleen Ohra aanspreekt. Ook het Wereld Natuur Fonds is enthousiast omdat de aanplant het kappen van oerwouden kan beperken. Ruim tienduizend beleggers vallen voor de polis - een investering in de plantage in combinatie met een levensverzekering.
Direct na introductie roepen bosbouwdeskundigen al dat de beloofde rendementen onhaalbaar zijn. Ohra ontkent.
In 1996 wordt Ohra teruggefloten door de Reclame Code Commissie, die oordeelt dat Ohra in zijn reclame de grote risico’s onvoldoende duidelijk maakt. De dollarkoers kan tegenvallen, de houtprijs kan dalen en natuurgeweld kan de plantage vernielen. Ohra verwerpt de kritiek.
Pas in 1999 schrapt Ohra de polis. Wellicht na moeilijk weerlegbare kritiek van de Wageningse bosbouwdeskundige Paul Romeijn. Hij laat geen spaander heel van Ohra’s argumenten. De beloofde rendementen zouden bijvoorbeeld ‘wetenschappelijk verantwoord’ zijn, maar waren volgens Romeijn nooit onderzocht. Een keurmerk bleek onterecht verstrekt. Een afnemer van de plantage klaagde zelfs over de kwaliteit van het hout.
Ohra stuurt een brief naar de polishouders en adviseert hun de Teakwood Rendementspolis om te wisselen voor een ander product. Topman Dan Huesman treedt af.

Ohra TeakWood Polis
Verzekeringspolis, aangeboden door Ohra, gebaseerd op de teakplantages van Flor Y Fauna in Costa Rica.

Net als de andere aanbieders ging Ohra door met misleidende aanprijzingen over het rendement, ondanks het in 1993 verschenen rapport van Prof. Centeno.

Na de NOVA-uitzending stopte Ohra met het aanbieden van deze polis en in 1999 werden beleggers (min of meer) schadeloos gesteld.
Uitgebreid wetenschappelijk onderzocht en omschreven door Dr. Ir. Paul Romeijn.

De vermaarde professor J.C. Centeno stelde al in 1993 een vernietigend rapport samen en sprak over ‘fraude’.

Centeno Report (Engels, pdf, 4MB)


In 1996 publiceerde Centeno opnieuw over de nog steeds heersende ‘teak-koorts’ in Nederland.

The Teak Sting (Engels, pdf, 1MB)