De plannen

Let wel, Teakbestand neemt beslissingen namens alle beleggers en doet net of men kan beschikken en beslissen over alle rechten van beleggers. Terwijl hun werkelijke aanhang heel klein is.

Maar wat gaat Teakbestand nu precies doen? En wat levert dat op voor de belegger?

Teakbestand heeft kennelijk een hekel aan duidelijkheid.

Laten we eens kijken naar het ‘reddingsplan’ of ‘doorstartplan’. Welk plan, eigenlijk?

Teakbestand bombardeert participanten met tientallen word-bestanden en nog meer pagina’s vol met tekst, overeenkomsten, formulieren, brieven, emails, vrijwaringen, e.d.
In al de documenten kunnen wij geen vast omlijnd plan ontdekken. Het lijkt erop dat men de grond, waarop de teakbomen staan, wil kopen en vervolgens onderhoud wil gaan verrichten om aldus toch nog opbrengst te genereren. Dat wordt gefinancierd door een ‘geheime financier’ (wie gaat nu nog beleggen in teak, na alles wat inmiddels vaststaat?) en door leningen van bestaande participanten, die daarvoor hoge rente (in 2010 !) ontvangen.
Maar hoe men dat nu precies wil gaan doen, dat wordt niet duidelijk.

Het feit, dat er geen duidelijk plan is, zou iedereen al tot de nodige scepsis moeten aanzetten. Gezien het verleden van teakfondsen, de betrokkenen, de vage plannen en de lange looptijd moeten we eerst eens kritisch op zoek naar voetangels en dubbele bodems. Er blijken er heel wat te zijn. Op de volgende pagina’s een lijstje.

Kortom, als u geld kwijt wilt en zeker wilt zijn dat het niet wordt ingepikt door boeven, geef het dan aan het fonds voor het schilderen van een plaatselijke kerk. Dan ziet u tenminste wat er met uw geld gebeurt en kunt u in ieder geval rekenen op dankbaarheid.