|
De aanpak
Dat Konijn achter Teakbestand zit wordt al aangetoond door het feit, dat alle beleggers zijn benaderd. Onze Stichting Teak-Opstand is tot op heden niet in staat gebleken om alle adressen van beleggers in de projecten te achterhalen. Alleen Konijn, Oscar Christian en Green Capital hebben alle adressen.
In 2001 werd iedereen aangeschreven met de alarmerende mededeling, dat men had ontdekt dat er van alles mis bleek te zijn op de plantages.
Dat wisten de betrokkenen, maar ook Sicirec al in 1996. Desondanks bleef het vijf jaar lang doodstil en werd niets ondernomen.
Maar nu onze STO actief was, en Konijn persoonlijk in rechte werd betrokken, moest er natuurlijk wat gebeuren. Onze aanhang diende kost wat kost te worden beperkt.
In het begin was de aanhang van Teakbestand groot. Immers, veel beleggers wisten nu dat er iets mis was. Velen was dat tot medio 2001 volledig ontgaan (wij hadden geen adressen).
Tijdens goed geregisseerde bijeenkomsten werden de plannen van Teakbestand ‘democratisch’ goedgekeurd. Verspreid door de zaal zaten familie, vrienden en belanghebbenden, die voor een sfeer zorgden van “dit is een geweldig plan” en “nu komt alles toch nog goed”.
Bij stemmingen staken ze hun hand al op voordat de vraag volledig was gesteld. Zo werden tientallen niets vermoedende beleggers (opnieuw) meegetrokken en voor de gek gehouden.
Stemmingen hadden geen betrekking op één onderwerp, maar op meerdere tegelijk. Met 3 van de onderwerpen kon iedereen het wel eens zijn, maar voor het vierde onderwerp zou het moeilijk zijn geweest om voorstanders te vinden.
Door dit onderwerp in een pakketje op te nemen, werden ook dergelijke controversiële punten “met algemene stemmen” aanvaard.
|
